Akty

Jasiek i Ewa


Słońce wysoko na niebie, szum fal, łagodny taniec wiatru w koronach drzew. Błękit nieba, złoto piasku, zieleń lasu. I oni – wolni, spokojni, radośni. Spleceni w pięknym tańcu, który wyraża więcej niż tysiąc słów.
Spotkaliśmy się przypadkiem -– choć one przecież nie istnieją – a chemię czuć było w powietrzu od pierwszej rozmowy. Rozmowy zresztą nie o pogodzie, a o wspólnych pasjach. Rozmowy jednej z tych, które otwierają duszę. Jak tak sobie pomyślę, to…ostatnio poznaję ludzi, z którymi nie dotykam tematów przyziemnych, nie marnuję czasu na znajomości bez wartości, każde spotkanie staje się lekcją. Świecie, proszę o więcej, chwilo trwaj.
Jaśku, Ewo – dziękuję Wam z głębi serca. Jesteście cudowni.

 

DSC03756DSC03697DSC03778DSC03790DSC03793DSC03795DSC03805DSC03824DSC03825DSC03829DSC03833DSC03846DSC03848DSC03850DSC03864DSC03873DSC03892DSC03893DSC03970DSC04024DSC04041DSC04062DSC04070DSC04093DSC04094DSC04097DSC04119DSC04122DSC04131DSC04157

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s