Akty

Kocham Cię


To było drugie spontaniczne działanie. Nie znałam ich wcześniej, mijaliśmy się na festiwalu, w miejscu pełnym wzajemnego szacunku, szczęśliwości, uśmiechu i dobra. To tam spotkały mnie wielkie cuda ubiegłego roku. Pomyślałam sobie „a gdyby tak spotkać się nad ranem, rozpalić ognisko, wykąpać się w jeziorze nieopodal, a później to sfotografować?”. Jak pomyślałam, tak zrobiłam, rozsiewając cały dzień wici wśród poznanych na Kocham Cię ludzi. Pojawiła się niecała dziesiątka, w miarę, jak fotografowałam, osób przybywało. Cudownie obserwowało się całkowitą swobodę, z jaką podchodzili do swojej nagości, oswojenie z nią, spokój i miłość. Pięknie było działać tak, jakby nic nadzwyczajnego się nie działo – bo w istocie, tak było. Ciało to przecież tyle (i aż) ciało.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s